Vooral kinderen van The British School of Amsterdam hadden de kou getrotseerd om de tekenaar van Hennie de Heks aan het werk te zien. En werken deed Korky. Hij is er de man niet naar om alleen maar een verhaaltje af te steken. Hij laat de kinderen zelf voelen wat tekenen eigenlijk is en vooral hoe leuk het is.

"Als illustrator moet je om te beginnen een heel eigen manier van kijken naar de dingen hebben. Dat is nodig om een persoonlijke tekenstijl te kunnen ontwikkelen. Ik heb veel gehad aan mijn grootmoeder. Zij was een fantastische kunstenaar. Zij woonde in de buurt van de Kalahari, een woestijngebied in Zuidelijk Afrika. Zij tekende met pen en inkt. Ze tekende het land, de Bosjesmannen en de dieren. Toen ze oud werd, gaf ze mij al haar tekenspullen.''

Papegaaien
Korky gebruikt in Amsterdam zijn eigen kleurstiften, penselen en waterverf. Hij laat kinderen meedenken en meedoen en zo ontstaat het ene krankjorume "portret" na het andere. Er wordt veel gelachen. Alle tekeningen van Paul hebben gein.

"Ik maakte al cartoons toen ik jong was. Mijn stijl van illustreren heeft met mijn humor te maken. Eigenheid vind ik heel belangrijk. Ik houd niet van tekenaars die op bestelling in allerlei stijlen werken. Ze imiteren alleen maar. Het zijn papegaaien."

Ook buiten de boekenwereld valt de vrolijk beweeglijke stijl van Korky in de smaak. Hij is de vaste leverancier van affiches voor pantomimes van het Oxford Playhouse. De pantomime is een typisch Engels theaterverschijnsel, niet te verwarren met ‘mime’ (zonder tekst).

Sokken
Tussen het vaardig bespelen van zijn jonge publiek door vertelt Korky Paul over een Hennie-prentenboek dat hij nog aan het maken is. Het heksje raakt verwikkeld in een avontuur met dinosaurussen. Ze maakt zelfs een reis door de tijd. Inspiratie deed de tekenaar op in het Oxfordse Museum voor Natuurlijke Historie. Hij werd opeens een kenner en kan nu overtuigend een aantal bofferds uit het publiek portretteren. Een meisje wordt dan geen doorsnee komisch typje, maar een mix van mens en dinosaurus. In een mum van tijd spat een Mary-osaurus en een Eva-osaurus van het papier af, menselijke sauriërs in wonderlijke kleuren. Ze dragen parmantig de kenmerkende gestreepte Hennie de Hekssokken. Paul kreeg ooit een (heren)paar van een fan en bestelde meteen twintig paar bij. Dan zit je nooit zonder.

Of dat allemaal maar kan? Die reptielen met mensenkapsels en kledingaccessoires, die vreemde kleuren en niet na te bouwen huizen en supersonische bezemstelen? Jazeker: het kan! Bij Korky Paul is het gekke normaal en het onverwachte doodgewoon. De tekenaar zegt het keer op keer tegen de kinderen: gebruik je fantasie! Alles is mogelijk in een tekening. Maak desnoods fouten. Dat geeft helemaal niet.

Wedstrijd
Het is dan ook niet verwonderlijk dat de illustrator drie van de gedurfdste tekeningen koos uit de kindertekeningen in de etalage van boekhandel Van Rossum. "Hennie op het carnaval" scoorde het hoogst in de door uitgever Memphis Belle uitgeschreven Hennie-tekenwedstrijd. Een Hennie met een grote hoedenkast en een Hennie in bad met haai (!) waren volgens de tekenaar ook voldoende prettig gestoord. Uit het gekozen drietal wordt over een tijdje een schutbladtekening voor een nieuwe Hennie-editie geselecteerd.

Als de tekenaar en de journalist na het vraaggesprek langs een Amsterdamse tattooshop rijden, blijkt er toch een vorm van tekendrift te bestaan die wat minder in de smaak valt bij Korky. Of in Nederland veel kids een tattoo hebben, wil hij weten. Hij trekt er een bezorgd gezicht bij.