Dat is ook meteen wat dit boek onderscheidt van talloze andere slachtoffer-verhalen. Niet alleen blijkt overduidelijk dat Fragoso los van de dramatiek van haar onderwerp echt kan schrijven, maar ook staat haar boek niet in het teken van het zoeken naar bevestiging van dat slachtofferschap - iets dat je de belangrijkste valkuil van slachtofferverhalen zou kunnen noemen. In plaats daarvan onderzoekt ze juist het tegenovergestelde: hoe heeft het kunnen gebeuren dat zij zich als kind liet meeslepen door de meestermanipulator die vanaf haar achtste haar hele jeugd haar minnaar was?
Die vraag is Fragoso in de Verenigde Staten en Groot Brittannië soms op uiterst felle kritiek komen te staan. De strekking daarvan is tweeledig: hoe durft Fragoso vraagtekens te stellen bij de onschuld van een kind dat slachtoffer is van een pedofiel? En wat beeldt Fragoso zich in door het particuliere leed van de gruwelijke ervaringen van haar jeugd te veralgemeniseren door er literatuur van te maken?
De waarheid is dat Fragoso niet zozeer vraagtekens stelt bij de onschuld van het kind, maar bij de manier waarop die onschuld in het algemeen wordt vormgegeven in het sociaalculturele debat. Daarin is de pedofiel een monster, een roofdier, iemand die puur uit instinct handelt, en zijn slachtoffer een even willoze prooi. Fragoso prikt die mythe door, door openlijk en heel precies te schrijven over de motieven en de manipulatietechnieken van de man die haar jeugd ruïneerde, en de redenen en oorzaken waarom zij als kind voor die manipulatie vatbaar was. Om te voorkomen dat kinderen slachtoffer worden van pedofielen, schrijft ze in het nawoord van haar boek dan ook, moeten we ons juist daarin durven verdiepen.
Het boek heeft dus weldegelijk een politieke - en dus algemene - dimensie. Maar wat je daar verder ook van kunt vinden, wat je positie ook is in die politieke discussie, wie het boek leest kan niet anders dan diepe bewondering hebben voor het beheerste en koelbloedige schrijverschap van Margaux Fragoso, dat bij iedere alinea - hoe gruwelijk ook - van de bladzijde spat. Juist dat maakt dat Tijger, tijger meer is dan het relaas van een slachtoffer: het is een literaire heldendaad.