|
|
 |
||||
|
|
|||||
|
Over de oorlog is veel geschreven, maar over het leven daarna wordt door slachtoffers doorgaans gezwegen. In dit boek wordt dit taboe doorbroken. Angst, schaamte, trauma’s en fobieën werpen hun schaduw op de jaren die volgen. Berthe Meijer overleefde als kind het concentratiekamp Bergen-Belsen en kijkt vijfenzestig jaar later terug op een turbulent bestaan in de naoorlogse jaren en daarna. Ontroerend zijn haar herinneringen aan de familie Frank: Anne en Margot en hun ouders. Ze beschrijft haar leven in episodes vol afwisseling en met een opmerkelijke lichte en heldere pen. Het verhaal beslaat tevens een stuk Nederlandse zowel als joodse geschiedenis. Haar relatie met Ischa Meijer en zijn liefde voor haar worden belicht in een nooit eerder gepubliceerd dagboek, dat hij haar naliet. Jeugd in een kindertehuis, zoektocht naar identiteit, huwelijk, moederschap en vriendschappen met onder meer Gerard Reve tekenen het leven van een krachtige persoonlijkheid.
|
Deze titel laat vanzelfsprekend alle bellen rinkelen. Wil
Berthe Meijer op deze manier meeliften met het dagboek dat inmiddels
bekend is over de hele wereld? In eerste aanvang bestaat die indruk
natuurlijk wel maar later blijkt dit toch niet het geval te zijn. Niets
verhullend verhaalt de schrijfster in zesentwintig hoofdstukken over
haar emoties, trauma’s, teleurstellingen en niet te vergeten haar
liefdesleven. Op zeer jeugdige leeftijd verbleef zij samen met haar
jongere zusje in het verschrikkelijke oord Bergen-Belsen. De hier
opgedane ervaringen hebben een stempel gedrukt op het verdere verloop
van haar leven. Eigenlijk is het nooit meer goed gekomen ondanks de
heldhaftige pogingen die ze hiertoe ondernomen heeft. |
||||
 |
|||||
|
|
Beethovenstraat 32
|
||||
