|
|
|
|
Judith Uyterlinde
De vrouw die zegt dat ze mijn moeder
is
Gebonden: harde kaft, 232 blz.:
€ 19,95
Met illustraties
Verschenen: april 2010
Uitgeverij
AMBO
Judith en haar man besluiten een
kind te adopteren. Die beslissing
brengt belangrijke vragen met zich
mee over gelijkenis, genen en
afkomst. Zal haar dochter zich wel
thuis voelen in de familie? Wat
betekent het om vrijwel niets over
je eigen afkomst te weten?
Judiths moeder, die op voorhand al
een band voelt met haar aanstaande
kleinkind, blijkt plotseling een
tumor in haar hoofd te hebben. De
avond voor haar ziekenhuisopname
geeft ze Judith een doosje met
brieven van haar moeder Bep
Bloemendal. Het zijn brieven uit de
Tweede Wereldoorlog, waarachter een
dramatisch familieverhaal
schuilgaat. Judith realiseert zich
hoe weinig ze van haar eigen
familiegeschiedenis weet. Ze
besluit, voor het te laat is, het
stilzwijgen te doorbreken en de
familieleden die de oorlog nog
hebben meegemaakt, te vragen naar
hun ervaringen. Uit hun verhalen
doemt een wonderlijke parallel op:
in de familie hebben kinderen al
generaties lang op jonge leeftijd
hun moeder verloren. Ze werden
opgevangen door grootouders en
tantes tot er een nieuwe vrouw
opdook die zich hun moeder noemde.
Met de adoptie van haar kind blijkt
Judith aan te sluiten bij een lange
familietraditie.
Fragment uit het eerste hoofdstuk
(pdf-file)
|
|
|
