|
|
|
||||
|
|
|||||
|
Derde
deel van internationaal succesreeks
'Het Erfgoed' vandaag in de
boekhandel
door Arno
Ruitenbeek De oorlog tegen Galbatorix is nog lang niet gewonnen. Maar voor de velen over de gehele wereld, die de fantasy-cyclus 'Het erfgoed' volgen, is er goed nieuws van het front. Drakenrijder Eragon heeft een nieuw zwaard, zelf gesmeed, waarmee hij elke tegenstander op de knieen krijgt. De naam van de kling: vuur, oftewel Brisingr. Wat tevens de titel van het derde boek van Christopher Paolini is. Bijna tien jaar geleden werd de Amerikaan Paolini groot nieuws. Op vifjtienjarige leeftijd en net klaar met de middelbare school, schreef hij zijn eerste boek: 'Eragon'. Het ontroerende en spannende verhaal over een verlegen wees, die uit een op het oog blauwe steen het draakje Saphira geboren ziet worden, werd een internationaal succes nadat Christophers ouders het in 2002 zelf hadden uitgegeven. De jonge auteur zelf maakte een promotiereis langs Amerikaanse scholen en bibliotheken. Tenslotte pakte een grote uitgever, Random, het goudklompje op. Niet alleen op papier, ook de film 'Eragon' vermocht tieners en talloze volwassenen te plezieren. 'Oudste' was in 2005 deel twee van wat een trilogie zou worden. De inmiddels bijna 25-jarige Paolini besliste, al schrijvende aan het derde deel echter anders: ,,lk heb van meet af aan precies in mijn hoofd gehad wat ik allemaal wilde laten gebeuren. Op een derde van dit nieuwe boek ontdekte ik dat ik veel van die dingen niet meer mee zou kunnen nemen in de huidige 700 pagina's." Teleurstelling
,,Maar ik
wilde mijn fans niets onthouden. Dus
besloot ik af te stappen van de
trilogie en voor een cyclus van vier
delen te kiezen." Tegenover de
teleurstelling dat we dus nog steeds
niet te weten komen of de 'goeden'
onder aanvoering van Eragon en
Saphira de 'kwaden' van
machtswellusteling Ik spreek Paolini op een zondagavond rond zes uur door de telefoon. Hij zit op het kantoor van zijn agent in New York, plaatselijke tijd 12 uur, bij te komen van de middernachtelijke '8risingr'-party in een boekhandel op Union Square in The Big Apple. Duizend mensen wilden per se daar zijn om de schrijver te feliciteren en als eersten zijn jongste product, gesigneerd en wel, te kopen. Zoals er tegelijkertijd nog 2500 'Brisingr'-lanceringsfeestjes verspreid in de VS waren. Random House Children's Books verkocht op die eerste dag 550.000 exemplaren van 'Brisingr' in Amerika en in Groot-Brlttannle ruim 45.000 stuks (van de eerste druk in het Engels zijn er 2,5 miljoen gedrukt, een bij Random nog nooit eerder vertoond aantal). De totale eerste-dagverkoop was daarmee vier keer zo groot als die van 'Oudste'. De eerste twee delen van de 'Erfgoedl-cyclus waren goed voor 15,5 miljoen verkochte boeken over de gehele wereld. De verwachting alom was dus dat zo'n beroemde schrijver een internationale promotietour zou maken. Paolini: .,Bij 'Oudste' ben ik naar Europa gekomen om de media te spreken. Fantastisch leuk om te doen en ik had het graag weer gedaan, maar ik heb er vanaf gezien omdat het tijd vreet. Derhalve heeft het ook zolang geduurd voordat 'Brisingr' in de winkel lag." Hij laat het dit keer bij een rondreis langs tien Amerikaanse steden. De vergelijkingen met Tolkien waren bij de eerste twee delen niet van de lucht. Personages, gebeurtenissen, sfeer, landschap, gevechten, de deels verzonnen talen, alles ademt bewondering en respect voor 'In de ban van de ring'. 'Het erfgoed' is in feite de light-versie van Tolkiens beroemde (wel) trilogie over de strijd om Midden-Aarde. Niet zo donker, bloederig. Lieflijker, geschikter voor (de nachtrust van) kinderen. Dwergen
In 'Brisingr'
vallen natuurlijk doden. is sprake
van lijden en kwellingen, maar het
lijkt er sterk op dat Paolini liever
de zonnige kant opzoekt. Zo
heeft hij veel ruimte gegeven aan de
dwergen. De leiders van de diverse
dwergstammen vergaderen in Eragons
bijzijn over wie van hen de nieuwe
dwergenkoning moet worden; een
jaarmarkt is er niets bij. Paolini:
,,Als ik de wereld van Eragon zou
kunnen bezoeken, dan zou ik zeker
een kijkje nemen bij de dwergen, ja.
Mooi volk, altijd drinken en Op een gegeven moment in 'Brisingr' besluit Eragon een verklaard tegenstander niet te doden. Vanuit eigen gelederen weerklinkt aanvankelijk afkeuring over zulk slap gedoe. Zijn geestelijke vader: ,,Het zou afbreuk doen aan De Held om hem te laten doden om het doden. Eragon bedenkt een passende straf voor de bewuste figuur. Daarmee betoont hij tevens respect voor de vorsten, die de wetten en regels bedenken en aan wie als enigen de macht is gegeven te beslissen over leven en dood van hun onderdanen. Eragon en Saphira zijn hun 'instrumenten'." Dieren zijn onze vrienden en helpers, is een boodschap die Paolini doorgeeft. ,,lk pleit niet voor vegetarisme, ben het zelf niet en Eragon eet vaker vlees dan hij zou willen, omdat het niet anders kan. Ik wil we1 dat mijn lezers en vooral de jongeren beseffen dat we heel voorzichtig moeten omspringen met het dierenrijk. Ik ben een natuurliefhebber, een kind van de staat Montana, waar het gelukkig nog wemelt van machtige diersoorten, maar waar de dreiging van uitsterven door ongebreidelde jacht nadrukkelijk aanwezig is."
Eragons
neef Roran Sterkhamer heeft in 'Brisingr'
een grote rol. ,,Reran is de enige
in de cyclus die geen bijzondere
gaven heeft. Tussen alle
supernatuurlijke wezens, dwergen en
elfen die heel ver komen met
telepathie en toverkracht, moet hij
het op het slagveld hebben van zijn
fysiek en zijn strategisch inzicht.
Net als ikzeif zullen velen zich
juist met hem identificeren. In deel
vier diep ik zijn karakter verder
uit, vooral in verband met de
bepalende familierelatie tussen hem,
Eragon en Galbatorix' drakenrijder
Murtagh." |
Alagaësia.nl |
||||
|
|
|||||
 |
|||||
|
|
Beethovenstraat 32 |
||||
